« عمر » صحيح است ؟ وزير گفت : راويان چنين روايت كرده‌اند . شاه گفت : عجيب است ؛ جدّاً عجيب است ؛ من « عمر » را از اوّلين مسلمانان مىدانستم و ايمان او را ايمانى ثابت مىپنداشتم ولى حالا برايم ثابت و هويدا شد كه در اصل ايمانش نيز ترديد و شبهه است . عبّاسى گفت : صبر كن اى پادشاه ؛ بر عقيده‌ات پايدار باش و علوى دروغ‌گو تو را نفريبد ! پادشاه با حالت خشم ، روى خويش را از عبّاسى گردانيد و گفت : وزير ما - نظام الملك - مىگويد : علوى راستگوست و اين گفتهء عمر در كتاب‌ها وارد شده است ، ولى اين شخص ابله و نادان - عبّاسى - مىگويد : علوى دروغگوست ؛ آيا اين جز عناد و تعصّب است ؟ سكوتى مرگبار بر مجلس حاكم شد ؛ پادشاه خشمگين شده و از سخن عبّاسى رنجيده شده بود . . . و عبّاسى و ديگر عالمان سنّى سر به زير افكنده بودند . . . و وزير سكوت اختيار كرده بود . . . و علوى همچنان سرش را بالا گرفته و در روى شاه مىنگريست تا نتيجه را ببيند . لحظه‌هاى سختى بر عبّاسى مىگذشت كه آرزو مىكرد زمين شكافته مىشد و او را مىبلعيد ، يا ملك‌الموت مىآمد و به سرعت روحش را مىستاند ؛ او بسيار شرمسار شده بود و